Arno Geiger
vertaling: Wil Hansen
vertaling: Wil Hansen
Alzheimer is een ziekte die net als elk belangrijk onderwerp ook uitspraken doet over andere dingen dan zichzelf. Menselijke eigenschappen en maatschappelijke situaties spiegelen zich in die ziekte als in een vergrootglas. Voor ons allemaal is de wereld verwarrend, en als je het nuchter bekijkt betreft het verschil tussen een gezonde en een zieke persoon vooral het vermogen de verwarring aan de oppervlakte te verbloemen. Daaronder woedt de chaos.
Arno Geiger heeft zijn prachtige kleine, grote boek over het verval van zijn vader geen motto meegegeven, maar op pagina 6 komt hij met dit citaat van Milan Kundera:
Het enige wat ons overblijft tegenover die onontkoombare nederlaag die leven wordt genoemd, is de poging het te begrijpen.
En dat is precies wat de schrijver doet met het gereedschap dat hem het beste ligt, namelijk de taal. Vol verwondering noteert hij de uitspraken van zijn vader die in al hun onbeholpenheid toch zo trefzeker zijn:
Waar ben je het liefste, papa?
Moeilijk te zeggen. Ik ben gewoon het liefst op straat.
Wat doe je dan op straat?
Wandelen. Een beetje lopen. Maar ik ben niet goed voorbereid. Mijn schoenen hebben niet de juiste overbrenging.
En zo is dit een prachtig boekje geworden met overpeinzingen over het leven en de dood, over taal, over dementie maar toch vooral over de liefde.
