Posts tonen met het label Vluchtelingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Vluchtelingen. Alle posts tonen

Wreed schoon

8 maart 2017



Marita de Sterck met illustraties van Jonas Thys

8 Maart, vrouwendag! Doe jezelf een boek kado; bijvoorbeeld 'Wreed schoon' volkssprookjes uit de 40 culturen die Nederland en België inmiddels rijk zijn, opgetekend door Marita de Sterck. Verhalen vol passie en lef,ongecensureerd rauw en erotisch én altijd met sterke, gekke, gemene, wijze, wrede, mooie bloeddorstige en ga-zo-maar-door vrouwen er in. Want voor 'volksverhalen waarin niet één boeiend vrouwelijk personage opduikt' verwijst de schrijfster graag naar ándere verzamelbundels..
De prachtige illustraties zijn overigens van de hand van Jonas Thys.




Mensen met koffers

11 februari 2016


Mensen met koffers gaan over de wereld,
van oorlog naar vrede, van honger naar brood.
Vaak zijn ze niet welkom, dan moeten ze terug:
van voedsel naar honger, van leven naar dood.

Mensen met koffers, ze reizen per vliegtuig,
ze reizen per ezel, per trein of per vlot.
Ze vluchten voor machthebbers en hun soldaten,
voor beul of tiran, of een andere God.

De geur van het gras
dat je grootvader maaide,
het wuivende graan
dat je vader eens zaaide.

Het kleine verdriet
dat je moeder steeds suste,
haar haar dat zo kriebelde
als ze je kuste.

Dat alles was thuis,
dat alles en meer.
Dat alles, dat alles,
dat alles nooit weer.

Mensen met koffers gaan over de wereld.
Altijd op de vlucht naar de volgende grens.
Ze vluchten voor tovenaars, reuzen en heksen,
voor duivel en draak, die vermomd gaan als mens.

gedicht: Sjoerd Kuyper
beeld: Martijn van der Linden

Heb je een goede bestemming voor dit gedicht: in de kamer, op school, boven je bed, op je werk...
Zolang de voorraad strekt is de poster gratis af te halen in de winkel.

Pöezieweek 2016

Melancholie

17 december 2015




                                Per boot een land verlaten
                                terwijl de zon op de rotsen schijnt.

                                Per boot een land verlaten
                                terwijl de rotsen in de regen liggen.

                               Judith Herzberg
                               uit: Zeepost