Posts tonen met het label Chagall. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Chagall. Alle posts tonen

Laat de luiken geloken zijn

10 februari 2012

Chagall
Bella en Ida aan het venster
uit: Mama's


Laat de luiken geloken zijn
wiege wiegele weine
en de stilte onverbroken zijn
wiege wiegele wee.

Wen het kindje gedoogen wil
moe en tevreeën,
dat de blinkende oogen stil
toe zijn gegleeën,

dan zal komen de droomenvrouw
zacht over den grond
zij de vrome, die schromen zou
zoo zij wakenden vond.

En zij zal in den langen nacht
aan het hoofd zich vlijen
met der droomen wufte vlinderpracht
het kindje verblijen.

Het verhaal zal zij weer beginnen
het angstig mooie
en zij zal zich duizend keer bezinnen
en het niet voltooien.

Laat de luiken geloken zijn
wiege wiegele weine
en de stilte onverbroken zijn
wiege wiegele wee

J.H. Leopold
U missen en u niet ontgaan

Wat er daarna gebeurt, valt moeilijk te verklaren.

29 juli 2011

Marc Chagall
Ich und das Dorf



Wat er daarna gebeurt, valt moeilijk te verklaren. Maar het is zoiets als dat we alle zes een moment luisteren. Niet naar wat er werd gezegd en gedaan, maar naar wat eigenlijk de kern van deze situatie is. En wanneer we dat doen, komen er een paar sensationele seconden, waarin alles zweeft: de pastorie, de ooievaars op het dak, de voorraadkelder, ja zelfs de varkenszult is gewichtloos geworden, en binnen in die gewichtloosheid staat de deur op het punt open te gaan.

Uit: De kinderen van de olifantenhoeders
Peter Hoeg
Vertaling: Gerard Cruys