Posts tonen met het label Ida Gerhardt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ida Gerhardt. Alle posts tonen
Zomerdichten
3 juli 2015
Na de dag
Nog bergt de grond gegiste zon
warm onder 't harsig naaldtapijt, -
een dierenspoor heeft naar de bron
en deze stilte mij geleid.
Het spat wat fijne zilverigheid.
De dag was ongemeten wijd,
ik ben doorgloeid van wat ik won, -
vandaag was het of nieuw begon
de aarde in oorspronkelijkheid.
En óók het vers, waarop ik zon,
hoe werd het zó van zelf bevrijd:
elk woord of het niet anders kon
volstrekt in zijn aanwezigheid.
Het ligt zo glanzend uitgespreid
in 't effen rijm, dat het omspon
en gaaf in zijn beslotenheid;
de hartslag van ene verre bron
rimpelt het even en verglijdt.
Is dichten slechts aandachtigheid?
Gedicht: Ida Gerhardt
uit: Mag ik je aandacht
Odilon Redon
La Branche fleurie jaune
23 december 2012
Karl Nordström
Kerstnacht - het woord is als een lafenis,
een koele sneeuw, glanzend onder het zachte
stralen der sterren - op de landen is
het weerloos stil, een ongerept verwachten.
Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten
rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken
verlangen naar het helder zingen in de nacht en
het opgaan van de ster, een lichtend teken.
Kerstnacht - het sneeuwt op uw geschonden aarde,
dun en verstuivend dekt een huivering
van ijle val, een lichte zuivering
het vragen, dat wij ongestild bewaarden.
Ida Gerhardt
uit: Verzamelde gedichten
Abonneren op:
Posts (Atom)

