Posts tonen met het label ansichtkaart. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ansichtkaart. Alle posts tonen
Evenwicht
23 april 2014
"Nee, zo kalm ben ik niet, en ook niet zo cool dat ik altijd mijn eigen gang maar ga. Het is alleen een kwestie van evenwicht: de last die je draagt slim over links en rechts verdelen en daar een gewoonte van maken. Misschien vinden anderen dat er cool uitzien, maar het is heus niet makkelijk. En het feit dat je de last gelijkelijk hebt verdeeld wil echt niet zeggen dat het gewicht op het draaipunt er ook maar een grammetje lichter van wordt."
Uit: De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren
Auteur: Haruki Murakami
Vertaler: Jacques Westerhoven
3 april 2014
De koorddanser
Wees realistisch. Denk het onmogelijke.
Ernst Bloch
Eén van de motto's van: Kairos
door Joke Hermsen
29 maart 2014
Heinrich Vogeler
Versjinin: Kom nou toch! Een heerlijk, gezond, Slavisch klimaat! Bos, een rivier... en ook berken.Vriendelijke bescheiden berken, mijn lievelingsbomen. Het is hier goed toeven. Alleen is het wle vreemd dat het station hier twintig werst vandaan ligt... En niemand weet waarom dat zo is.
uit: Drie zusters
Anton Tsjechov
Dit citaat is het motto van de roman:
Een Rus is iemand die van berken houdt
Olga Grjasnowas
vertaling: Josephine Rijnaarts
31 januari 2014
"De kaalheid van deze ruimte geeft haar rust, alsof een paar hemdjes en een stuk of drie boeken haar enige bezit vormden. Ze is bang voor te veel spullen, ze is bang voor wat haar thuis te wachten staat, de kasten vol kleren, brieven, papieren en vaatwerk. Ze is bang voor de gehechtheid aan al die dingen die ze onwillekeurig voelt, voor de afhankelijkheid. Ze is bang voor al die voorwerpen die ze als rammelende pannen achter zich aansleept. Ze wilde dat ze in staat was om alles weg te gooien, om niets te bezitten. Al dat overtollige in haar en buiten haar waar ze geen raad mee weet."
Alinea uit: Dagen zonder honger - Delphine de Vigan
Vertaald door: Geertrui Marks & Lia Tuijtelaars
12 juli 2013
"Ze keek naar dat huis, voor haar, en dacht aan de wonderlijke bestendigheid van dingen in de nimmer stilstaande stroom van het leven. Ze bedacht dat het is alsof je telkens als je ze meemaakt een soort dun laagje lak op ze achterlaat, de verf van bepaalde emoties die gedoemd zijn door het zonlicht te verschieten tot herinneringen."
Vertaling: Manon Smits
11 juni 2013
Marius Bauer
Niets hoeft verwijderd te worden,
Niet 't minst eraan toegevoegd.
Door waarachtig te kijken wordt de waarheid zichtbaar.
Dat zien is volledige bevrijding.
Asanga, boeddhistische leraar in India
uit: Verslaafd aan liefde
Jan Geurtz
3 juni 2013
Wolfgang Tillmans
4
Zoals een wandeling geen doel heeft
maar wel richting kiest. Zoals je duikt
het water in, niet om de schat die in een wrak
verborgen ligt, maar om de koelte en de bruis,
om lachend van plezier je thuis te voelen
waar je dat niet bent, om drijven en om zon.
Dit hier-zijn is om niet, je ging nooit
ergens heen op reis. Je hoeft niet meer
naar Ithaka, dat armelijke paradijs.
uit: Uitzicht genoeg
Marjoleine de Vos
22 mei 2013
Fritz Overbeck
Honora loopt over het zachte gras langs het raam maar ze horen haar niet, daarvoor zitten ze te hard te lachen. Halverwege het huis blijft ze staan en leunt zwaar met beide handen op haar stok, gegrepen door een emotie die zo heftig en zo naamloos is dat ze zich afvraagt of dit gevoel van eenzaamheid en verbijstering niet het mysterie van het leven is. Het is of heel haar wezen schrijnt, tot haar knieën slap worden en ze zo waarachtig naar inzicht hunkert dat ze haar hoofd heft en halfslachtig een gebed prevelt. Dan verzamelt ze haar krachten, stapt door de voordeur naar binnen en roept opgewekt door de gang: 'Ik ben het, Maggie.'
uit: Kroniek van de familie Wapshot
John Cheever
vertaling: Guido Golüke
18 mei 2013
Scheepje zeilen
Dit prachtige werk van B.J. Blommers is te zien op de tentoonstelling
ander werk van Blommers:
Gepost door
De Nieuwe Boekerij
Labels:
ansichtkaart,
kunst,
zee
23 april 2013
Franz Marc
Wat over de bergen
naar mij toe komt,
een trilling in de lucht,
langzamer dan ik hoor.
Ik beweeg
als een uitgevouwen zeil,
waar bijna niets is,
in het licht van de zon.
Zo'n geluid maken
grote katten,
ik ben vergeten
of leeuwen of tijgers.
Zij komen langzaam
en stil dichterbij,
merken zelf niet
hoe dichtbij.
uit: Als ik als eerste aankom
Nachoem M. Wijnberg
19 april 2013
What a strange thing!
to be alive
beneath cherry blossoms.
Kobayashi Issa
13 april 2013
Glijdt de maan
Voorbij
Zonder bedoeling?
Het is een bode, waarschuwend
Dat jouw leven verglijdt.
Zenspreuk anoniem
uit: Verslaafd aan liefde
Jan Geurtz
12 april 2013
Ansichtkaart Stenen
Loslaten
Ouders laten hun kinderen zelden los. Dus laten kinderen hen
los. Ze gaan door. Ze trekken verder. De momenten die hen vroeger vormden – een
moederlijke goedkeuring, een instemmend vaderlijk knikje – worden overschreven
door momenten van hun eigen prestaties. Pas veel later, als de huid zakt en het
hart verzwakt, beginnen kinderen te begrijpen: al hun verhalen en prestaties
bevinden zich boven op de verhalen van hun ouders, als stenen op stenen, onder
de wateren van hun leven.
- Mitch Albom -
2 april 2013
In het ziekenhuis heb ik veel gele zielen ontmoet, maar toen wist ik nog niet dat ze het waren. Ik dacht dat het vrienden waren, verwante geesten, mensen die me steunden, beschermengelen.
Ik kon maar niet begrijpen waarom iemand die je even daarvoor nog niet kende ineens een deel van jezelf kon worden, je beter begreep dan wie dan ook in deze wereld en je zo goed steunde dat je je begrepen en gekend voelde. Een gele ziel is een bijzonder persoon in je leven. Ze zitten ergens tussen geliefden en vrienden. Het is niet nodig elkaar vaak te zien of contact met hen te onderhouden.
Binnen de ziekenhuismuren, zo vlak bij de dood, zag Espinosa wat leven is. Bijna 10 jaar van zijn leven, van zijn 14e tot zijn 24e, bracht hij door in het ziekenhuis, om te vechten tegen een ziekte waarvan niet iedereen om hem heen het won. Dit autobiografische boek, de gele wereld, gaat over die tijd, waarin hij mensen leert kennen, die hem heel dierbaar blijven, en waarvan hij stukjes van hun leven met zich meedraagt. Hij ontdekte er het belangrijkste wat er te ontdekken viel: hoe kun je gelukkig leven, hoe schep je een gele wereld. En 'geel' staat voor zon, warmte, liefde, vriendschap. En humor. Al lezende word je als vanzelf meegezogen in die wereld, terwijl hij over ingrijpende gebeurtenissen schrijft.
Het laatste deel van het boek gaat over het vinden van 'gele zielen': mensen die je 'niet' toevallig ontmoet, en waarmee het meteen vertrouwd is, die je een spiegel voor kunnen houden. En hij geeft advies: ga naar ze op zoek, zij kunnen het verschil maken, ze kleuren je wereld geel van geluk.
De gele wereld
Albert Espinosa
Vertaling: Joke Mayer
29 maart 2013
Everything you see has its roots
in the Unseen world.
The forms may change
yet their essence remains the same.
Every sight you see will vanish,
Every sweet word will fade away.
But do not be disheartened,
The Source they come from is eternal-
growing, branching out,
giving new life and new joy.
Why do you weep?-
That Source is within you
and this whole world
is springing up from it.
The Source is full,
Its waters are ever-flowing.
Do not grieve-
drink your fill.
And don't think the Source will ever run dry-
It's the endless Ocean!
From the moment you came into this world
A ladder was placed in front of you
that you might escape.
From earth you became plant,
From plant you became animal.
Afterwards you became a human being,
endowed with knowledge, intellect, and faith.
Behold the body, born of dust,
how perfect it has become.
Why should you fear its end?
When were you ever made less by dying?
When you pass beyond this human form
you will surely become an angel
and soar through the heavens.
But don't stop there.
Even heavenly bodies grow old.
Pass again from the heavenly realm
and plunge into the vast ocean of Consciousness.
Let the drop of water that is you
become a hundred mighty seas.
But do not think that the drop alone
becomes the Ocean-
the Ocean, too, becomes the drop!
uit: A Garden Beyond Paradise
Rumi
Jonathan Star & Sharam Shiva
21 maart 2013
Er woont een eenzaamheid in mij
die mij mijn hart
ontneemt,
mij in zijn armen
wiegt
en mij van mij
vervreemdt.
Ik voel hem in mijn hele
lijf
hij kruipt mijn ogen
in,
en zelfs mijn
lichaamstaal
geeft nu een andere
zin.
Mezelf ben ik beslist niet
meer:
we wonen
allebei
vals in dat ene
lijf,
die eenzaamheid in
mij.
Ine Kievits
19 maart 2013
"Want uiteindelijk zijn de grote strijdende partijen in ons bestaan niet de liefde en de dood, maar de liefde en de tijd. Meestal overleeft de liefde het verstrijken van de tijd niet. Maar soms wel. Dat kan haast niet anders."
Vertaald door: Mieke Trouw en Wim Scherpenisse
12 maart 2013
Wagenmenner (detail)
Delphi
maakt hij de paarden
aan de strijdwagen vast
en laat ze rennen over zeven velden.
Als zij bij de rivier aankomen
laat hij hen baden
in het lauwwarme water
en droogt hen af met een zachte doek.
Daarna lopen zij terug
en voordat hij hen alleen laat
borstelt hij ze af
en geeft ze te eten.
De volgende ochtend
leidt hij ze een voor een naar buiten
en maakt ze aan de wagen vast
terwijl het lichter wordt.
uit: Als ik als eerste aankom
Nachoem M. Wijnberg
23 december 2012
Karl Nordström
Kerstnacht - het woord is als een lafenis,
een koele sneeuw, glanzend onder het zachte
stralen der sterren - op de landen is
het weerloos stil, een ongerept verwachten.
Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten
rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken
verlangen naar het helder zingen in de nacht en
het opgaan van de ster, een lichtend teken.
Kerstnacht - het sneeuwt op uw geschonden aarde,
dun en verstuivend dekt een huivering
van ijle val, een lichte zuivering
het vragen, dat wij ongestild bewaarden.
Ida Gerhardt
uit: Verzamelde gedichten
5 december 2012
Rothko
bij de uitgang. De mensen laten mij
hun bonnen zien, ik kijk ze aan en draai
de pakjes om, ik stel ze vragen
tot ik weet wat ik ga doen. Achter mij
kies ik een kleur, een folie en een lint.
Drie lagen wikkel ik om de cadeaus,
ik heb geen haast, ik slijp er krullen in.
De klok staat stil als ik confetti knip.
uit: Wat ik met de sleutel moet
Vrouwkje Tuinman
Abonneren op:
Posts (Atom)






+wolfgang+tillmans.jpg)














