Posts tonen met het label Stoner. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Stoner. Alle posts tonen

Stoner (2)

16 januari 2013

Zelden een boek gelezen waarin de liefde voor de literatuur zo mooi beschreven wordt en niet vaak heb ik me zo betrokken gevoeld bij het leven van een romanpersonage.

Van William Stoner móet je wel houden, ondanks alles: zijn onvermogen, zijn stijfkoppigheid, zijn verkeerde keuzes, zijn schijnbaar niet zo interessante leven. John Williams beschrijft het leven van deze man zo liefdevol en subtiel en zo prachtig in eenvoudig, helder en verfijnd proza dat je het boek met een diepe zucht van spijt dichtslaat als het uit is. Het had nog wel veel langer mogen duren, maar hoe dan ook weet je dat je leven een klein beetje veranderd is door het lezen van dit boek.


foto: Kit Steinkellner


Dit is wat literatuur vermag: de lezer verzoenen met het bestaan. Ook al lees je dit jaar maar één boek, lees Stoner.

Stoner
John Williams
prachtig vertaald door Edzard Krol







Stoner

9 januari 2013


John Williams
vertaling: Edzard Krol


‘Maar begrijpt u het dan niet, meneer Stoner?’ vroeg Sloane. ‘U zult docent worden.’
‘U bent verliefd. Zo eenvoudig is het.’
Zo eenvoudig was het. Hij was zich ervan bewust dat hij naar Sloane knikte en zei iets onbeduidends. Toen liep hij de kamer uit. Zijn lippen tintelden en zijn vingers voelden verdoofd aan. Het leek wel alsof hij slaapwandelde, terwijl hij zich juist scherp bewust was van zijn omgeving. Hij streek rakelings langs de gepolitoerde houten wanden in de gang en meende de warmte en de ouderdom van het hout te kunnen voelen. Hij liep langzaam de trap af en verwonderde zich over het dooraderde koude marmer, dat een beetje onder zijn voeten leek weg te glijden. In de voorportalen kwamen de stemmen van de studenten stuk voor stuk en helder uit het gemompel naar voren, en hun gezichten waren dichtbij en merkwaardig vertrouwd. Hij liep Jesse Hall uit, de ochtend in, en het grijs leek de campus niet langer te bedrukken. Het leidde zijn ogen naar buiten en omhoog richting de lucht, die hij bekeek alsof hij een mogelijkheid zag die hij nog niet kon benoemen.

In een prachtige, heldere en sobere stijl worden de gedachten en gevoelens van de stugge, introverte en zwijgzame Stoner minutieus beschreven.
Een boek waar je stil van wordt, zó mooi!