Posts tonen met het label film. Alle posts tonen
Posts tonen met het label film. Alle posts tonen

Ida en Een maaltijd in de winter

7 april 2014

Dit weekend een film gezien en een boek gelezen waarvan de verhalen beide in Polen spelen en die beide enorme aanraders zijn!

De film heet kortweg Ida, de naam van het hoofdpersonage. Opgegroeid als wees in een klooster staat ze op het punt haar gelofte af te leggen en in te treden, maar voor het zover is wordt ze door moeder-overste erop uit gestuurd om haar enige nog levende familielid te ontmoeten: Wanda, de zus van haar moeder.

 

Hoewel Wanda aanvankelijk afwijzend reageert op de komst van haar nichtje besluit ze haar toch te vertellen over haar afkomst en haar familie en haar mee te nemen op een tocht naar het verleden.



 Wat volgt is een ontroerende, pijnlijke, maar soms ook grappige reis naar de geboorteplaats van Ida, waar ze de waarheid proberen te achterhalen over de dood van van haar ouders.



Die waarheid is bijna niet te verdragen en heeft consequenties voor hun beider levens, waarbij Ida de keuze tussen een leven in het klooster of daarbuiten zal moeten gaan maken.


Wat misschien het meeste opvalt aan deze film is de prachtige fotografie; ieder shot is een plaatje op zich. Maar ook de subtiliteit van het verhaal, de milde humor waardoor het dragelijk wordt en de fantastische actrices maken deze film heel erg de moeite waard.

Het boek Een maaltijd in de winter speelt zich ongeveer af in dezelfde periode waarin de ouders van Ida omgebracht zijn en ook zelfs in eenzelfde soort streek, maar het grote verschil is dat we hier de oorlog binnengevoerd worden door drie Duitse soldaten.

http://www.denieuweboekerij.nl/een-maaltijd-in-de-winter
Het is hartje winter; ergens diep in de binnenlanden van Polen is een Duitse legereenheid neergestreken die zich daar voornamelijk bezig houdt met het fusilleren van Joodse gevangenen. Voor de drie soldaten een vreselijke, maar onontkoombare taak waar hun geestelijke gezondheid zeer onder lijdt.
De enige manier om hieraan te ontkomen is 'op jacht' gaan, dat wil zeggen: op zoek gaan naar Joden die zich in de bossen proberen te verschuilen.

Een maaltijd in de winter beschrijft hoe de drie mannen, die een diepe kameraadschap voor elkaar koesteren - het enige dat hen op de been lijkt te houden - door de sneeuw ploeteren, inderdaad een Joodse man vinden, een Poolse boer ontmoeten en met elkaar, tegen wil en dank, een geïmproviseerde maaltijd nuttigen.

Een klein verhaal met een grote zeggingskracht, heel mooi en zorgvuldig geschreven dat je als lezer laat voelen voor wat voor onmogelijke dilemma's gewone mensen in een ongewone, gruwelijke, onmenselijke tijd geplaatst worden.

de film:
Ida
regisseur: Pawel Pawlikowski

het boek:

Een maaltijd in de winter
Hubert Mingarelli
vertaling: Reintje Ghoos en Jan Pieter van der Sterre

The Visitor

21 januari 2014







Er is een film waar ik vaak aan moet denken als er nieuws over Syrië voorbij komt. Voorbij komt, want wie volgt dit nog, het is te gruwelijk en te onbegrijpelijk.
In The Visitor gaat het om de ontmoeting tussen professor Walter Vale, nog niet zo lang weduwnaar en nogal vastgelopen in zijn leven en werk, en Tarek Khalil, een vluchteling uit Syrië die illegaal in de Verenigde Staten verblijft.
Deze ontmoeting zal het leven van de professor gaan veranderen, de levenskunst van Tarek en zijn muzikaliteit zijn zo aanstekelijk dat hij langzaam ontdooit.
Helaas gaat het mis als Tarek bij een onbenullig voorval opgepakt wordt.


(Als je de film nog wilt zien dan moet je nu niet verder lezen.....)



Tarek wordt teruggestuurd naar Syrië en zijn moeder zal hem niet veel later volgen. Natuurlijk, het is een film, fictie, gemaakt in 2007 toen er nog geen burgeroorlog was, maar al wel politieke vluchtelingen uit Syrië, en ik kan het niet helpen dat ik me soms afvraag hoe het Tarek en en zijn moeder vergaan zou zijn en dat het me dan zwaar te moede wordt.

Film: The Visitor


The unbearable lightness of being

23 april 2012


Deze week in Utrecht: City2Cities Internationale Literatuurdagen en daarom was er gisteren de kans om The unbearable lightness of being  weer een keer in de bioscoop te zien met een inleiding van Jana Beranová.



En ook na bijna 25 jaar is dit nog steeds een meesterwerk. Jana Beranová raadde aan om als je de film ziet het boek te vergeten en als je het boek leest niet aan de film te denken. Dat lukt niet helemaal en misschien is dat ook niet erg omdat de regisseur Philip Kaufman de thematiek van Kundera, de dynamiek van van de lichtheid en de zwaarte van het bestaan prachtig heeft vormgegeven.


Overigens: het is vandaag Wereldboekendag. In Catalaanse streken is het op die dag traditie om je vrouw een roos te geven en je man een boek, alsof je, om in de sfeer van de film te blijven, je vrouw uitnodigt om lichter te leven en je man om af en toe de diepte te zoeken.



Franse films

10 april 2012


Les Petits mouchoirs


Intouchables

In één week twee hele mooie Franse films gezien; ik ben fan geworden van Francois Cluzet!

Cherry Blossoms

25 maart 2012


De Japanse kers bloeit en dan moet ik altijd denken aan de prachtige film Cherry Blossoms over een man die de moed opbrengt om de droom van zijn vrouw te gaan leven.

Pastelkrijtjes van Georgia O 'Keeffe

25 november 2011

Foto: Annie Leibovitz

Georgia O'Keeffe
Black and Purple Petunias


Jack-in-the-Pulpit No. II
Georgia O'Keeffe

Oak Leaves
Georgia O'Keeffe

Georgia O'Keeffe

Afghanistan - Touch down in flight

16 november 2011


Een andere kijk op Afghanistan. 
Wonderschone film en prachtige muziek.

Jane Eyre

10 november 2011


Maakt niet uit hoe vaak dit boek van Charlotte Bronte al verfilmd is. Kijken naar het karakter Jane blijft inspireren vooral in deze interpretatie van Mia Wasikowska.
Rotjeugd of niet, Jane is sterk, autonoom, integer met een zacht hart.




Le gamin au velo

11 oktober 2011



Le gamin au velo
Gebroeders Dardenne

Een jongetje dat je niet meer los laat: Cyril, koppig op zoek naar zijn vader die hem in de steek liet. Als ergens de loyaliteit van het kind aan de falende ouder zichtbaar gemaakt wordt dan is het in deze film. Nog dagen moest ik aan die kwetsbare en onweerstaanbare jongen in zijn rode jas en op zijn onafscheidelijke fiets denken.

Dance, dance, otherwise we are lost

1 augustus 2011



Wat een prachtige film is dit! De eerste dansfilm in 3D.
Alles in deze film klopt : de dans, de locaties, de achtergronden, de muziek.
Deze film is een ode van de dansers en de regisseur Wim Wenders aan Pina Bausch (1940-2009).
Het is ontroerend te zien hoe de dansers over Pina praten.
Pina was in staat om het beste uit haar dansers halen.
Ik heb de film nu al twee keer gezien, en ik sluit niet uit dat ik hem nog eens een derde maal ga zien.

Tanzt, tanzt, sonst sind wir verloren..

15 juli 2011

Pina Bausch

Van beklemmend tot bevrijdend, van treurig tot humoristisch, maar vooral van een enorme schoonheid: Pina Bausch is er niet meer maar Wim Wenders heeft haar werk voor iedereen toegankelijk gemaakt met zijn prachtige film: Pina










Poetry

16 mei 2011


Alweer iets heel moois uit Zuid-Korea: Poetry van Chang-dong lee. En alweer is één van de thema's de bijna onoverbrugbare afstand tussen de generaties.

66 Is Mija en ze heeft net te horen gekregen dat ze Alzheimer heeft. Ze besluit iets te gaan doen wat ze misschien haar hele leven al gewild heeft: een poëziecursus volgen. Met haar opschrijfboekje probeert ze de schoonheid in de wereld om haar heen onder woorden te brengen, schoonheid die ze eerst vooral zoekt in de natuur.

Ondertussen heeft zich een drama afgespeeld: een meisje van de school van haar kleinzoon die zij grootbrengt, heeft zelfmoord gepleegd en uit haar dagboek blijkt dat ze dat doet nadat ze verkracht is door een groep van 6 scholieren, waaronder de kleinzoon van Mija. De ouders van de andere leerlingen willen proberen aangifte te voorkomen door de moeder van het meisje een groot geldbedrag te geven.

En zo ziet Mija zich in een in alle opzichten onmogelijke situatie geplaatst. Pijnlijk is het gebrek aan contact, aan communicatie tussen de betrokkenen. Misschien voor onze Westerse ogen versterkt door het cultuurverschil met de Koreaanse cultuur waarin de dingen waarschijnlijk minder direct gezegd worden, maar dat maakt het juist schrijnender.
Pijnlijk is het gedrag van de kleinzoon die botweg de zorg van zijn grootmoeder als vanzelfsprekend accepteert.

Schuld en boete en poëzie!
In de ruim 2 uur dat de film duurt zien we hoe Mija uitstijgt boven het dilemma waar ze ongewild in terecht is gekomen en hoe ze uiteindelijk haar eigen gedicht vindt.

Héél erg mooi!







Black Butterflies

16 april 2011



‘Je put me volledig uit’. Deze verzuchting van twee voormalige geliefden, Jack Cope en André Brink van de Zuidafrikaanse dichter Ingrid Jonker typeren hun onmacht te leven met haar grillige buien en zware depressies. Ingrid was een vrouw van uitersten, een getalenteerd dichter, maar ook iemand die onstuimig was, veel aandacht vroeg en een aantal keren in een psychiatrische kliniek moest worden opgenomen. Zij leefde en werkte het liefste aan de kust temidden van gelijkgestemden in kunst en cultuur.

De film Black Butterflies, over haar tragische leven, gemaakt door regisseur Paula van der Oest is een prachtige film geworden met mooie rollen van Carice van Houten, Rutger Hauer en Liam Cunningham.

Blue Valentine

8 april 2011


foto's uit: Blue Valentine

Het verhaal van een romantische liefde die niet bestand blijkt tegen de eisen van het gewone, dagelijkse leven. Een verhaal dat al ontelbaar vaak verteld is maar toch steeds opnieuw verteld moet worden en deze film is daar een prachtig voorbeeld van.
De liefdesgeschiedenis van Cindy en Dean is aangrijpend en het verloop ervan onontkoombaar maar als toeschouwer had je het hun zó graag anders gegund.


Bitterbessie dagbreek/Bittervrucht van dageraad

4 april 2011


Trailer van Black Butterflies


Bitterbessie dagbreek              Bittervrucht van dageraad
bitterbessie son                       bittervrucht van zon
’n spieël het gebreek               een spiegel is gebroken
tussen my en hom                    tussen mij en hem

Soek ek na die grootpad         Wil ik langs de hoofdweg
om daarlangs te draf                rennend op een draf
oral draai die paadjies             telkens slaan er paadjes
van sy woorde af                     met zijn woorden af

Dennebos herinnering              Dennenbos herinnering
dennebos vergeet                    dennenbos vergeet
het ek ook verdwaal               waar ik ook verdwaal
trap ek in my leed                    trap ik in mijn leed

Papegaai-bont eggo                 Papegaai-bonte echo
kierang kierang my                   lach me, lach me uit
totdat ek bedroë                      totdat ik bedrogen
weer die koggel kry                 op het spotwoord stuit

Eggo is geen antwoord             Echo is geen antwoord
antwoord hy alom                    antwoordt hij alom
bitterbessie dagbreek               bittervrucht van dageraad
bitterbessie son                        bittervrucht van zon

Ingrid Jonker
Vertaling: Gerrit Komrij
           

Silent Souls

21 maart 2011






Silent Souls
Aleksei Fedorchenko

Een film als een gedicht over twee mannen op hun tocht door een koud en desolaat en toch prachtig Rusland, op weg naar de laatste rustplaats van de vrouw van één van hen.
Twee vogels in een kooitje reizen mee: gorzen  - het Nederlandse woord is al net zo mooi als het Russische: ovsyanki.
Melancholisch van toon is de film vooral een ode aan het leven en de liefde.


The Constant Gardener

2 maart 2011

Prachtige film: een aanklacht, een liefdesverhaal en schitterende muziek!


Klik hier voor de DVD en de trailer.